เรื่องเล่าจากหนองน้ำ(?)

จริงๆไม่ได้เข้าไปโพสที่ไหนทั้งนั้นแหละ(ทั้งบลอก ดีเอ ไกอา บลาๆ)
เป็นพวก..พอเครียดๆแล้วจะหายหัว สบายใจก็หายหัว มีอารมณ์เมื่อไหร่ก็ค่อยเข้ามางะ
รึให้อธิบายอีกอย่าง..คือไม่ชอบมองคอมเท่าไหร่ ชอบเนทแต่ไม่ชอบมองคอม
หลังๆยิ่งมองยิ่งปวดตา ปวดหัวชะมัดเลย ..ขนาดปรับแสงอ่อนสุดๆแล้วก็ยังไม่ไหว
นานๆมาโพสทีต้องขอโทษคนที่มาเม้นเราด้วยนะคับ~ บางทีไม่ได้เข้ามาเช็คเลยไม่เห็นน่ะ
แล้วก็ขอบคุณมากเลยที่ยังเข้ามาอ่านบลอกไร้สาระของเรา (ขนาดเอาพวกบ่นสตุ๋นไปไว้ในไดฯแทนแล้ว) บลอกเราก็ยังคงหาสาระไม่ ฮะๆๆ
วันนี้เลยอยากขอมาสาระ(น้อย)หน่อย โหมดเครียดเล็กน้อย

แค่อยากหาไอ่ที่เรียกว่า"ความเป็นตัวเอง"กับ"การพัฒนา"ซักหน่อยน่ะ
ไม่รู้ทำไม หมู่นี้รู้สึกว่าตัวเองไม่เป็นตัวเอง แล้วก็ไม่ค่อยจะพัฒนาเอาซะเลย
พอมาดูๆก็เพิ่งรู้ตัวว่า เมื่อก่อนยังมีคนวิจารณ์งานเราน่ะ
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเลย

เพราะอะไร?คงหลายเหตุผล..อย่างแรกคือเพื่อนที่คอยจิกด่ามันอยู่ไกล ไม่ค่อยได้เอางานให้ดูน่ะ
ถัดๆมาคือเราไม่ไปหาเอง ไม่ไปโพสตามบอร์ด ไม่ได้ขอคอมเม้นตรงๆ ก็เลยไม่ค่อยมีใครวิจารณ์เราตรงๆมั้ง?
จริงๆเราชอบนะ จะได้รู้ว่าเราไม่ดีไม่พอตรงไหนยังไง จะได้แก้ถูกจุด
เพื่อนด่าเราแรงๆเราก็ไม่ค่อยกะเทือนเท่าไหร่(ด้าน?)ฮะๆ บางทีก็รู้ว่างานมันห่วย..แต่กลับไม่ได้ยินเสียงบ่นด่า
มันรู้สึกโล่งๆโหวงๆยังไงไม่รุ

ด้วยเหตุนี้

อยากจะขอคำวิจารณ์งานของเรา จะอันไหนยังไงก็ได้จ้า~
ทั้งโดจินชิ(อันนี้อยากได้มากสุดเพราะเกี่ยวกับสกิลเกือบทุกอย่างที่อยากพัฒนาเลย)
ทั้งงานปกหนังสือ งานอิลัสทั้งหลาย รวมจังก์ดัวย
อันไหนเป็นยังไง ..โดยรวมก็ได้ เพราะพอมาขอแบบนี้อาจกว้างไปซักหน่อย
หลังจากนี้จะมาโพสงานให้บ่อยขึ้น(จะพยายาม) อยากขอพวกคอมเม้นด้วยอ่ะจ้า
จะขอบคุณมากๆๆ+เลยm(_ _)m
ขอบคุณค่า~

ปล. กะทู้นี้คอมเม้นได้ตลอดเลยน่อ ถึงจะลงไปอยู่ข้างล่างแล้วแต่เราจะเข้ามาเช็คบ่อยๆจ๊ะ^^ ขอบคุณอีกที~<33

ตอนนี้กำลังพยายามพัฒนาตัวเอง ก่อนหน้านี้ก็พยายามนะ ..แต่เหมือนจะหลายด้านมากไป
ซึ่งมันก็ไม่ดีขึ้นซักเท่าไหร่เลยซักกะอย่าง ..เป็นประเภท ต้องทีละอย่างๆไปอย่างช้าๆน่ะ
รู้ตัวดีว่าความสามารถมีไม่เยอะเท่าหลายๆคน ..แล้วก็ ตรงตามที่เล่นเกมทายนิสัยเลยว่า
นิสัย"พยายาม แต่ไม่ขยัน"เลยทำอะไรได้ไม่ค่อยจะดี
ตอนนี้เลยค่อนข้างจะตัดสินใจได้แล้ว อย่างแรกที่อยากพัฒนาเลย
คือการเขียนคอมิกน่ะ

เขียนคอมิกต้องใช้หลายๆอย่างมาก ทั้งการคิดพลอตให้น่าสนใจ แล้วก็คิดคาแรกเตอร์
เอาคาแรกเตอร์กับพลอตมาทำให้เป็นเรื่องๆนึง ทั้งนิสัย ทั้งการใช้คำพูด การกระทำ ทุกอย่าง
ทั้งบรรยากาศ บ้านเมืองในเรื่องด้วย
แน่นอนต้องมุมมอง การวางช่อง การใช้ลายเส้น ฯลฯอีก
การทำออริคอมิกเรื่องนึงนี่ยากมากเลย
คนที่ทำได้นี่เก่งจริงๆนะ โดยเฉพาะเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกประทับใจเนี่ย สุดยอด~!!
(ไม่ว่าจะลายเส้น หรือจะเรื่อง ยิ่งทั้งสองอย่างยิ่งสุดยอดใหญ่)

เราที่ยังเคยเขียนแต่พาโรดี้(เคยเขียนออริเมื่อนานมาแล้ว แต่พอเพื่อนบอกอ่านไม่รู้เรื่องเลยไม่ได้เขียนต่อ..เรานี่แย่จริงๆเลย)
พอเริ่มมาเขียนออริ(อีกที)แล้วยิ่งซึ้งจิตอย่างแรง~
แบบว่า เคยประทับใจอยู่แล้ว ยิ่งประทับใจมากขึ้นไปอีกอ่ะ
กับการ์ตูนทุกเรื่องที่เราชอบ ทุกเรื่องที่เราอ่าน ไม่ว่าจะเป็นการ์ตูนประเภท และประเทศไหน

ก่อนหน้านี้เราก็คิดว่าเราชอบวาดอิลัสนะ คิดว่ามันสื่อความรู้สึกตอนที่วาดได้ดี
แต่ดูเหมือนจะเอาดีไม่ได้(ฮะๆๆ) มันก็ได้อยู่แค่นั้นล่ะ ดูเหมือนสมองเราจะsimpleเกินไป..คิดอะไรแหวกๆไม่ค่อยจะออก
แต่คิดไปคิดมา รู้สึกว่า..นั่นเพราะเราขี้เกียจมากกว่า(ว่ะ)ฮ่วย เจริญ~

พอเริ่มกลับลำมาทางคอมิก..รู้สึก เอ้ย~มันสายไปมั๊ยว้า~เซลล์สมองส่วนคิดเรื่องมันตายไปหมดยังเนี่ย
คิดแทบไม่ออกเลย ผลคือตอนนี้ปวดหัวมากๆ..คาดว่าผลของการคิดเรื่องเอาเป็นเอาตายมาเดือนกว่า
มันทำให้สมองมันพยายามฟื้นฟูส่วนนั้นอยู่แหงๆ(ถ้ามันมีอะนะ ไอ้สมองส่วนคิดเรื่องเนี่ย555)
ทั้งตื่นทั้งนอนก็ยังคิด ฝันออกมาเป็นเรื่องๆเลย ฮ่ะๆ ถึงจะจำไม่ค่อยได้ก็เถอะ

ถึงอย่างนั้นแล้วเรื่องที่คิดออกมา พอเอามาอ่านก็ยังรู้สึกตะแม่งๆอยู่ดี(ตุๆ+ทะแม่งๆ)
ทางเดียวที่จะทำให้มันพัฒนาขึ้นได้คือ เขียนมันเข้าไปสินะ
เพราะแค่คิด กับทำออกมาอ่านเลยมันต่างกันสุดๆ
เรื่องที่เราคิดว่าสนุก แต่พอทำออกมาแล้วดูไม่ได้เรื่องเลยก็มี
(มันกลายเป็นเนมสตุ๋นๆอันนึง ที่ว่างๆจะเอามาแก้เล่นๆอะ อ่านแล้วงี่เง่าดี)

คิดว่า จะพยายามไม่แค่"อยาก"อีกแล้ว จะ "ทำ"ด้วย
จะได้แค่ไหนก็จะลองดู

ไปทำงานต่อล่ะ
(ดื้อๆเลยนะ)
ขอบคุณมากเลยที่อ่านจนจบนะ~ อยากให้เป็นนิทานสอนใจด้วย"อย่าเอาแต่คิด จงลงมือทำ"
ไม่งั้นจะเหมือนเรา กัปปะเหี่ยวๆตัวนึง ~กร๊าก~

อ่อ~ถ้ามีแต่ตัวหนังสือจะน่าเบื่อไปสิ มีรูปวาดเล่นหนีความจริงอยู่รูปนึง
ประเดิมให้วิจารณ์เลย ถึงจะราฟก็เหอะ

ตอนแรกรูปเปล่าๆ พอเขียนอะไรมั่วๆลงไปเหมือนรูปถ่ายพร้อมลายเซ็นเลย555

ปล.อยากมีออริคอมิกให้วิจารณ์จัง~ว่าจะทำออนไลน์คอมิก ไว้คิดเรื่องก่อนนะฮ้า~จุ๊บๆ

อีกนิด ตอบน้องR~Y~Oข้างล่างจ้า~ ขอโทษด้วยที่ตอบช้านะ ที่ว่า"จะทำใหม่อีกมั๊ย"นี่ เล่มไหนเหรอ? ถ้าเป็นOPfanbookเล่มแรกตอนนี้เหลืออยู่สองเล่มที่บ้านจ๊ะ กะว่าเอาไว้ส่งทางไปรฯแต่ดันทำเวปล่มเลยไม่มีใครสั่งมา ฮ่ะๆ แถมขี้เกียจแบกไปขายซะงั้นน่ะ ถ้าจะสั่งก็เมลมาก็ได้น่อ ไว้ส่งให้^^ ..ถ้าหมายถึงเล่มใหม่ก็อยากออกอีกนะ สาวกวันพีซอย่างเราไม่พลาดอยู่แว๊ว~>< วันพีซจงเจริญ~!! ขอบคุณมากๆเลยที่อุดหนุนน๊า~<33

EDITเพิ่มนิดจ้า~^^

ขอบคุณหลายๆคนที่เข้ามาเม้นนะคะ โดยเฉพาะหลายคนเล่นซะซึ้งทำเอาเราน้ำตาแทบไหลเชียว(จริงๆนะเนี่ย)
จริงๆที่เขียนเอนทรี่นี่้ขึ้นมาเพราะค่อนข้างอยากได้ฟีดแบคจากหลายๆคน คนที่เจอกันถึงจะเม้นมาสั้นๆว่า"ชอบ"หรือ"ไม่ชอบ"เราก็ดีใจแล้วนะ (เพราะยังไงเวลาเห็นท่าทางในการอ่าน หรือตอนที่ดูรูปมันก็บอกอะไรได้มากแล้ว) ที่บอกว่า"ไม่ค่อยมีใครคอมเม้น"คือ ไม่มีเสียงอะไรมาเลยน่ะ อย่างโดแฮรี่ล่าสุด..คนที่ซื้อไป(และเราไม่รู้จัก)แทบไม่ได้เม้นอะไรกลับมาเลย เราเลยไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี ชอบหรือไม่ชอบ ..จริงๆก็อยากให้เม้นออรินะ แต่มันยังไม่มีก็เลยให้เม้นโดจินชิไปก่อน เพราะถึงยังไงเราทำโดจินตามความชอบส่วนตัวอยู่แล้ว แต่ที่มาขอเพราะมีจุดประสงค์

จุดประสงค์จริงๆที่อยากได้คอมเม้นเลย เพราะถ้าคิดเอาดีทางคอมิก เขียนการ์ตูนขายแล้ว ก็ต้องฟังความคิดหลายๆคนน่ะ(อย่างปกหนังสือ ก็มีทั้งคนชอบและไม่ชอบ ด่าเลยก็มี>>ก็ไม่ค่อยซีเรียสแล้วพยายามสนองนะ55)บางเรื่องที่เราคิดว่าเจ๋งแล้วคนไม่ชอบมันก็มีใช่มะ?ประมาณนั้นเลย

ต้องขอโทษคนที่คิดว่าเราเฟลนะ แค่เขียนตามความรู้สึกจริงๆตอนนี้ แล้วอยากได้คำติชมจริงๆน่อ เพราะคิดว่าส่วนใหญ่จะเกรงใจไม่พูดคำที่คิดว่ากระทบใจคนอื่นถ้าไม่ได้ขอตรงๆน่ะ ..เรื่องเฟลน่ะมีแค่นิดเดียวจริงๆ

อีกอย่างเลยคือ เราไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่กะที่ว่า"งานเทพแล้วไม่อยากวิจารณ์"หรือ"วาดรูปไม่เป็นเลยวิจารณ์ไม่ได้"นะ เพราะอย่างแรกเลย เรารู้ว่าเราไม่เทพเลยซักนิด คนอายุเท่าเราเค้าเป็นอาจารย์กันแล้วแต่เรายังเป็นมือสมัครเล่น ส่วนใหญ่มืออาชีพเค้าก็ต้องถูกด่าเป็นประจำอยู่แล้วนี่นะ(คิดว่า..จากที่อ่านโอมาเคะของอาจารย์หลายๆท่าน) ที่ว่า"โดนตัดจบเพราะคนไม่ค่อยอ่าน"มันก็มีใช่มะ? มันก็เหมือนกันเลย
และเรื่องวาดรูปไม่เป็นเลยวิจารณ์ไม่ได้เหมือนกัน บางรูปดูสวยแต่ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ถ้ามันดูแล้วแปลกๆมันก็คือแปลกจริงๆ อาจวิจารณ์จำเพาะไปเลยเป็นจุดๆไม่ได้ แต่ถ้าให้พูดโดยรวมแล้วน่าจะได้แน่นอนอ่ะน้า เรื่องหมั่นไส้ที่ไปวิจารณ์นี่ไม่มีในสารบบความคิดเรานะ55

ส่วนที่คิดว่า"อะไรคือฉัน"..เราอาจสำคัญผิดไปนิดนึงก็ได้มั้ง(ขอโทษคับ)ก็จริงๆอย่างที่แยมคุงบอก ..ถ้าให้อธิบายจริงๆก็น่าจะเป็น"คนอื่นเห็นอะไรในตัวฉัน"มากกว่าน่ะ ที่เราวาดเราทำออกไปแน่นอนว่าเราชอบอยู่แล้ว ไม่อยากฝืนทำอะไรที่ไม่ชอบหรอก..แต่ทั้งๆแบบนั้นดันมีคนบอกว่า"นี่ไม่ใช่ฉัน"มันยังไงๆอยู่น่ะ แต่นั่นก็เป็นความคิดส่วนนึงที่เราก็อยากรับฟังนะ(แต่จะทำตามรึเปล่าอีกเรื่อง55>>เพราะยังไงมันก็คืองานที่เราทำไม่ใช่คนอื่นทำซักหน่อย)
แต่บางสถานการณ์ที่บังคับบางทีมันอาจต้องฝืนบ้างเลยเมาหมัดไปเลย ฮะๆ(อย่าง"สดใส"เป็นต้น?)บางทีก็เลยสับสนทิศทางอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็จะกลับไปหาที่ชอบ(ไปสู่ที่ชอบๆ?)อยู่ดี ..อา~โดนเตือนสติเลยเริ่มเข้าใจสัจธรรม555

อีกเรื่องเลยคือ(เพิ่งนึกได้)ก่อนหน้านี้เอางานบางช่วงมาดูน่ะ แล้วเห็นงานที่คิดว่าดีใช้ได้เลยในตอนนั้น..มันห่วยแตกสุดๆในตอนนี้น่ะสิ=[]= อาจคิดว่าถึงเวลาผ่านไปเราจะพัฒนาได้เอง แต่มันก็ต้องใช้เวลานานเหมือนกัน ถ้าให้คนบอกเลยมันจะเร็วกว่าเยอะ(จะได้ตาสว่างซะที55)จุดที่เรารู้ว่าห่วยอยู่แล้วพอโดนด่าจะได้เลิกนิสัยเสีย ส่วนจุดที่ไม่รู้ก็ต้องอาศัยคนคอยเตือนอะ

ขอบคุณมากเลยอีกทีที่เข้ามาคอมเม้นกัน อันไหนที่ปรับปรุงได้เราจะปรับปรุงเน้อ^w^